تبلیغات
بانک دانلودومطالب مذهبی - امام مهدی امتحان الهی
 
 


<-BlogDescription->

امام مهدی امتحان الهی

امام مهدی امتحان الهی

اول - محمد الحمیری عن أبیه، عن ابن یزید، عن حماد بن عیسی عن ابراهیم بن عمر الیمانی، عن رجل، عن أبی جعفر علیه السلام أنه قال: لتمحصن یا معشر الشیعة شیعة آل محمد کمخیض الکحل فی العین لأن صاحب الکحل یعلم متی یقع فی العین، و لا یعلم متی یذهب، فیصبح أحدکم و هو یری أنه علی شریعة من أمرنا فیمسی و قد خرج منها، و یمسی و هو علی شریعة من أمرنا فیصبح و قد خرج منها.
امام باقر علیه السلام فرمود:
ای شیعیان آل محمد - صلی الله علیه و آله -! یقینا ناخالص های شما از شما جدا خواهند شد. همچون سرمه در چشم که سرمه کش می داند چه زمان سرمه در چشم

[ صفحه 10]

می رود، اما نمی داند کی از چشمم می رود. ناخالص های شما هم صبح می کنند در حالی که بر امیری از ولایت ما گام بر می دارند. و غروب می کنند، در حالی که از آن بیرون رفته اند. و (بالعکس) شامگاهان در مسیری از ولایت مایند و صبح می کنند در حالی که از آن خارج شده اند. [1] .
دوم - عبد الواحد بن عبدالله، عن محمد بن جعفر، عن ابن أبی الخطاب عن محمد بن سنان، عن أبی الجارود، عن أبی جعفر علیه السلام أنه سمعه یقول: لا تزالون منتظرون حتی تکونوا کالمعز المهزولة التی لا یبالی الجازر أین یضع یده منها، لیس لکم شرف تشرفونه، و لا سند تسندون الیه امورکم.

[ صفحه 11]

امام باقر علیه السلام فرمودند:
شما (شیعیان) آنقدر انتظار خواهید کشید تا همچون بزی که در حال جان دادن باشد بشوید، برای قصاب فرق نمی کند که کجای بز مریض و نحیف را بگیرد! برای شما هیچ کدام مقامی نخواهد ماند که از آن بالا روید و یا تکیه گاهی که در کارهای خود به او تکیه کنید! [2] .
سوم - عن علی، عن أبیه، عن محمد بن الفضل، عن أبیه، عن منصور قال: قال أبو عبد الله علیه السلام: یا منصور! ان هذا الأمر لا یأتیکم الا بعد ایاس لا و الله حتی تمیزوا، لا و الله حتی تمحصوا، لا و الله حتی یشقی من یشقی، و یسعد من یسعد.
امام صادق علیه السلام خطاب به منصور صیقل:
ای منصور! امر فرج اتفاق نخواهد افتاد مگر آنکه سخت مأیوس شوید. بلکه - قسم به خدا - که تا خوب و

[ صفحه 12]

بد شما از یکدیگر جدا شوید نه، بلکه به خدا قسم، تا اینکه همگی شما امتحان شوید، نه بلکه به خدا قسم تا آنگاه، که شقی شود آنکه شقی است و سعید گردد آنکه سعید است. [3] .
چهارم - الغضائری، عن الزوفری، عن أحمد بن ادریس، عن ابن قتیبه، عن ابن شاذان، عن ابن ابی نجران، عن محمد بن منصور عن ابیه قال: کنا عند ابی عبد الله جماعة نتحدث فالتفت الینا فقال: فی أی شی ء أنتم؟ أیهات أیهات لا و الله لا یکون ما تمدون الیه أعینکم حتی تغربلوا، لا و الله لا یکون ما تمدون الیه أعینکم حتی تمیزوا، لا و الله لا یکون ما تمدون الیه أعینکم الا بعد ایاس، لا و الله لا یکون ما تمدون الیه أعینکم حتی یشقی من شقی، و یسعد من سعد.

[ صفحه 13]

منصور صیقل گوید:
گروهی بودیم نزد امام صادق علیه السلام نشسته و حدیث می گفتیم امام رو به ما کرد و فرمود:
در چه موضوعی با یکدیگر بحث می کردید؟ نه، نه به خدا قسم آنچه که چشمهایتان را به سویش دوخته اید (کنایه از انتظار فرج آل محمد است) اتفاق نمی افتد تا آنکه همگی شما غربال شوید، نه به خدا قسم آنچه که دیده را به سویش دوخته اید واقع نمی شود، تا آنگاه که خوب و بد شما از یکدیگر جدا شوید.
نه، به خدا قسم آنچه انتظارش را می کشید جز بعد از نومیدی واقع نشود،
نه، به خدا قسم آنچه به انتظار آن چشم دوخته اید اتفاق نیفتد تا بدبخت، بدبخت شود و خوشبخت به سعادت برسد. [4] .
پنجم - سعد بن عبد الله، عن الحسین بن عیسی العلوی، عن أبیه، عن جده، عن علی بن جعفر، عن أخیه موسی بن جعفر قال:

[ صفحه 14]

اذا فقد الخامس من ولد السابع من الأئمة فالله الله فی أدیانکم لا یزیلنکم عنها أحد. یا بنی انه لابد لصاحب هذا الأمر من غیبة، حتی یرجع عن هذا الأمر من کان یقول به، انما هی محنة من الله امتحن الله بها خلقه.
امام کاظم علیه السلام فرمود:
وقتی که پنجمین فرزند از هفتمین امام، غایب شود پس بر شما باد بر شما باد به دین هایتان که احدی آن را از شما زایل نکند. فرزندانم حتما برای صاحب الامر غیبتی است تا هر کس قائل به امامت است از آن برگردد، به تحقیق که آن آزمایشی است از جانب خداوند که خلقش را به آن امتحان کند. [5] .
ششم - روی عن جابر الجعفی قال: قلت لأبی جعفر علیه السلام: متی یکون فرجکم؟
فقال: هیهات لا یکون فرجنا حتی تغربلوا ثم تغربلوا ثم تغربلوا یقولها ثلاثا حتی یذهب الکدر و یبقی الصفو.

[ صفحه 15]

جابر: به امام باقر عرض کردم:
گشایش امر شما چه زمان واقع شود؟
فرمود: هیهات، هیهات، فرج و گشایش ما صورت نگیرد تا آنکه همه ی شما غربال شوید،همه غربال شوید، همه غربال شوید - سه بار فرمودند - تا ناصافی ها بروند و خالص ها باقی بمانند. [6] .
هفتم - علی بن أحمد، عن عبید الله بن موسی، عن موسی بن محمد، عن أحمد بن أبی أحمد، عن ابراهیم بن هلیل قال: قلت لأبی الحسن علیه السلام:
جعلت فداک مات أبی علی هذا الأمر و قد بلغت من السنین ما قد تری، أموت و لا تخبرنی بشی ء؟
فقال: یا أبا اسحاق أنت تعجل،
فقلت: ای و الله أعجل و مالی لا أعجل و قد

[ صفحه 16]

بلغت من السن ما تری؟
فقال: أما و الله یا با اسحاق ما یکون ذلک، حتی تمیزوا و تمحصوا، و حتی لا یبقی منکم الا الأقل ثم صعر کفه.
ابراهیم بن هلیل: به امام رضا علیه السلام عرض کردم: فدایت شوم، پدرم بر این امر (امامت و فرج آل محمد) مرد و من هم به این سن و سال کهولت رسیده ام که می بینی! (می ترسم) بمیرم و هیچ خبری به من ندهی؟
- امام علیه السلام: ای ابا اسحاق عجله داری؟
- بله و الله عجله دارم. چگونه تعجیل نکنم در حالی که به این سن و سال رسیده ام که می بینی؟!
- اماای ابا اسحاق به خدا قسم این امر اتفاق نخواهد افتاد مگر آنکه خوب و بد همگی شما از هم جدا شوید و همگی امتحان شوید تا جز گروهی اندک از شما نماند، - آنگاه دستش را به سمت جمعیت کشاند و بالا برد -

[ صفحه 17]

[کنایه از آنکه این همه جمعیت، کم خواهند شد] [7] .
هشتم - علی بن أحمد، عن عبید الله بن موسی، عن محمد بن الحسین، عن صفوان بن یحیی قال: أبو الحسن الرضا علیه السلام:
و الله ما یکون ما تمدون أعینکم الیه حتی تمحصوا و تمیزوا، و حتی لا یبقی منکم الا الأندر فالأندر.
امام رضا علیه السلام:
به خدا قسم، آنچه چشمهایتان را به آن دوخته اید واقع نمی شود مگر بعد از آزمایش و جدائی شما از یکدیگر، و تا آنچا که جز تعداد بسیار کمی از شما شیعیان باقی نماند. [8] .

[ صفحه 18]

نهم - الکلینی عن علی بن ابراهیم، عن محمد بن عیسی، عن یونس عن سلیمان بن صالح رفعه الی أبی جعفر الباقر علیه السلام قال: قال لی:
ان حدیثکم هذا لتشمئز منه القلوب قلوب الرجال، فانبذوا الیهم نبذا فمن أقر به فزیدوه، و من أنکره فذروه، انه لابد من أن تکون فتنة یسقط فیها کل بطانة و ولیجة حتی یسقط فیها من یشق الشعرة بشعرتین حتی لا یبقی الا نحن و شیعتنا.
راوی گوید: امام باقر علیه السلام به من فرمود:
گفتار شما (شیعیان) دلهای مردم (نااهل) را ناخوش آید، احادیثی را بر آنها عرضه کنید اگر پذیرا بودند زیادترش کنید و هر کس منکر بود رهایش کنید زیرا که یقینا فتنه ای به سراغ شما خواهد آمد که هر دوست و همراهی را از بین ببرد تا آنکه حتی اگر بر یک مو وارد شود آن را به دو مو تبدیل کند، در این فتنه جز ما و

[ صفحه 19]

شیعیان (خالص) ما باقی نخواهند ماند. [9] .
دهم - ابن عقدة، عن جعفر بن عبد الله المحمدی، عن التفلیسی، عن السمندی عن جعفر بن محمد، عن أبیه علیه السلام أنه قال: المؤمنون یبتلون ثم یمیزهم الله عنده، أن الله لم یؤمن المؤمنین من بلاء الدنیا و مرائرها، و لکنه آمنهم من العمی و الشقا فی الآخرة، ثم قال: کان الحسین بن علی علیه السلام یضع قتلاه بعضهم علی بعض ثم یقول: قتلانا قتلی النبیین و آل النبیین.
امام محمد باقر علیه السلام:
همه ی مؤمنان مورد ابتلا و آزمایش واقع شوند تا آنکه اهل ایمان جدا شوند، آری خداوند مؤمنین را از بلای دنیا و سختی های آن ایمن نکرده، او آنها را از کوری و شقاوت در آخرت در امان نگهداشته است.

[ صفحه 20]

سپس فرمود: حضرت سید الشهداء بعضی کشتگان (عاشورا) را بر بعضی دیگر قرار داده و فرمود: کشتگان ما کشته شدگان پیامبران و خانواده ی پیامبرانند. [10] .

[ صفحه 21]

پاورقی

[1] بحارالانوار 101:52:ح 2.
[2] بحارالانوار 110:25 ح 15.
[3] بحارالانوار 111:52:ح 20.
[4] بحارالانوار 112:52 ح 23.
[5] بحارالانوار 113:52 ح 26.
[6] بحارالانوار 113:52 ح 28.
[7] بحارالانوار 113:52 ح 29.
[8] بحارالانوار 114:52 ح 30.
[9] بحارالانوار 1105:52 ح 36.
[10] بحارالانوار 117:52 ح 39.



::
نویسنده : عین میم
تاریخ : شنبه 5 اسفند 1391