تبلیغات
بانک دانلودومطالب مذهبی - شیعه در پندار و رفتار
 
 


<-BlogDescription->

شیعه در پندار و رفتار

شیعه در پندار و رفتار

در این بخش، بخشى از رفتار و عقیده شیعه مذكور مى‏گردد تا پیروان ائمّه طاهرین‏علیهم‏السلام و شیفتگان حضرت مهدى‏علیه‏السلام خود را با آن منطبق و ارزیابى نمایند.

شعار شیعه

[37] "اَلْحَقُّ مَا رَضیْتُمُوهُ وَالْباطِلُ مَا اَسْتَخْطُمُوهُ وَالْمَعْرُوفُ مَا اَمَرْتُمْ بِهِ والْمُنْكَرُ ما نَهَیْتُمْ عَنْهُ"

حق چیزى است كه شما (خاندان پیامبرصلى‏اللَّه علیه و آله) آن را پسندیده باشید، و باطل چیزى است كه شما آن را نپسندید. آنچه را فرمان دهید خوب و معروف، و آنچه را منع كنید منكر و ناپسند خواهد بود.

به ادامه مطالب بروید3

محدوده مأموریت شیعه

امام ششم، جعفربن محمّد الصادق‏علیه‏السلام مى‏فرماید:

"مَعَاشِرَ الشّیعة! كُونُوا لَنا زینا وَلا تَكُونُوا عَلَیْنا شینا، قُولُوا لِلنّاسِ حُسْنا واحْفظُوا أَلْسِنَتَكُمْ وَكُفُّوها عَنِ [38] الفُضُولِ وَقُبْحِ الْقَولِ"

ا

امیرالمؤمنین‏علیه‏السلام در پیامى كه در بستر شهادت به فرزندان و پیروان خود داده‏اند، مى‏فرماید:

"وَعَلَیْكُم بِالتَّواصُلِ وَالتَّباذُلِ وَإِیّاكُم وَالتّدابُر والتَّقاطُع، لا تَتْركُوا الأمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْی عَنِ الْمُنْكَرِ فَیُوَلّى [39] عَلَیْكُم شِرارُكُمْ ثُمَّ تَدْعُونَ فَلا یُسْتَجاب لَكُمْ"

روابط خانوادگى و انسانى را حفظ كنید، در راه خدا بخشش نمایید و از قطع روابط مشروع و بى اعتنایى به یكدیگر اجتناب كنید، امر به معروف و نهى از منكر را رها نكنید، زیرا در آن هنگام، ستمگران بر شما غالب مى‏شوند و دعاى‏تان مستجاب نخواهد شد.

امام باقرعلیه‏السلام ضمن حدیثى به شخصى به نام خثیمه فرمود:

[40] "أَبْلِغْ شیعَتَنا أَنَّهُ لا یُنال ما عِنْد اللَّه إِلّا بالْعَمَلِ".

به شیعیان ما برسان كه تنها عمل، موجب قرب به پروردگار است.

راه و روش شیعیان

حضرت رسول اكرم‏صلى‏اللَّه علیه و آله مى‏فرماید:

[41] "لا قَوْلَ إِلّا بِعَمَلِ وَلا قَوْلَ وَلا عَمَلَ إِلّا بِنیَّة وَلا قَوْلَ وَلاعَمَلَ وَلا نیَّةَ إِلّا بِاصابَةِ السُّنَّةِ".

ارزش گفتار به رفتار، و ارزش گفتار و كردار به نیت پاك، و ارزش هر سه به پیروى از قانون خدا است.

حضرت موسى‏بن جعفرعلیه‏السلام فرموده‏اند:

[42] "إِنَّما شیعَتُنا مَن شَیَّعَنا وَاتَّبَعَ آثارَنا وَاقْتَدى بِأَعْمالِنا"

همانا شیعه ما كسى است كه از ما پیروى كند و راه ما را دنبال نماید و اعمال ما را سرلوحه زندگى قرار دهد.

بعضى از نشانه‏هاى شیعه

امام صادق‏علیه‏السلام فرمودند:

"إِمْتَحِنُوا شِیعَتَنا عِنْدَ:

- مَواقیتِ الصَّلَواتِ كَیْفَ مُحافَظَتُهم عَلَیْها

- وإلى أَسْرارِنا كَیْفَ حِفْظُهُمْ لَها عند عَدوِّنا

[43] - وَإلى أَمْوالِهِمْ كَیْفَ مُواساتهم لإِخْوانِهِمْ فیها"

شیعیان ما را به چگونه رعایت نمودن اوقات نماز؛ و به حفظ اسرارِ ما نزد دشمنان؛ و به كمكهاى مالى و ایثار به یكدیگر، آزمایش و شناسایى كنید.

- "الْمُؤْمِنُ بِشرُه فی وَجْهِهِ؛ مؤمن صورتش خندان

- وَحُزْنُهُ فی قَلْبِه؛ قلبش اندوهناك

- أوسَعُ شَی‏ء صدرا؛ حوصله‏اش فراوان

- وَأَذَلُّ شَی‏ء نَفْسَا؛ بر نفس خود مسلط

- یَكْرَهُ الرّفْعَةَ؛ سركشى را ناپسند

- وَیَشْنَأُ السُّمْعَة؛ و ریا را دشمن مى‏دارد.

- طَویلٌ غَمُّهُ؛ اندوهش طولانى

- بَعیدٌ هَمُّهُ؛ همّتش عالى

- كَثیرٌ صَمْتُهُ؛ حرفش كم

- مَشْغُولٌ وَقْتُهُ؛ كارش زیاد است

- شَكُورٌ صَبُور؛ سپاسگزار و شكیباست

- مَغْمُور بِفِكْرَتهُ؛ در فكر خود فرور رفته

- ضَنین بخَلَّتِهِ؛ از بیان حاجت بخل مى‏ورزد

- سَهلُ الخَلیقة؛ برخوردش خوب

- لَیِّن العَریكَةِ؛ و نرم خوست

- نَفسُهُ أَصلَب مِن الصَّلْد؛ روحش محكم و سخت‏تر از سنگ

[44] - وَهوَ اَذَلُّ من العَبْد"

و در پذیرش حق پذیراتر از عبد است

در روایتى از امام سجّادعلیه‏السلام چنین آمده است:

".

نشانه‏هاى مؤمن واقعى پنج چیز است: پرهیز از گناه در خلوت، انفاق در راه خدا هنگام تنگدستى، شكیبایى در حوادث ناگوار، بردبارى هنگام غضب و راستگویى در شرایط نامطلوب.

از امام صادق‏علیه‏السلام روایت شده است:


مؤمن واقعى كسى است كه در هنگام خشم، از محور حق خارج نگردد و در میدان خشنودى، به طرف باطل نگراید و در زمان قدرت (پا از گلیم خویش دراز نسازد) در نتیجه بیش از استحقاق خود استیفاء [47] نكند.

مرحوم صدوق در كتاب "صفات الشیعة" هفتاد و یك حدیث را كه بیانگر اوصاف شیعیان است درج نموده است. حدیث اوّل آن كتاب چنین است:

امام صادق‏علیه‏السلام به ابو بصیر فرمود:


پیروان ما مردمى پرهیزگار، كوشا، با وفا، امانتدار، اهل زهد و عبادت هستند. آنان در شبانه روز 51ركعت نماز ( 17ركعت واجب و 34ركعت نماز مستحب) مى‏خوانند، شبها براى عبادت بیدار و روزها را به روزه به پایان مى‏رسانند، زكات مالشان را پرداخته و از هر كار حرامى اجتناب مى‏ورزند.

همچنین در ضمن حدیث دیگرى از آن كتاب آمده است:

[49] "ولا تنال ولایتنا إلّا بالعمل والورع"

دوستى ما جز با پرهیز از محرّمات و عمل به واجبات سامان نمى‏یابد.

نگارنده مى‏گوید: اینها و امثال آن، اوصاف محبّان امام زمان‏علیه‏السلام و منتظران فرج آن بزرگوار است. بنابر این، باید خود را به كمال مطلوب آراسته و با دو شهپر علم و عمل مجهّز سازیم و با این روش، پذیراى ظهور و آماده براى دیدار ماه جمالش و بهشت وصالش باشیم: "اللهم عجِّل فرجه واجعلنا من انصاره وأعوانه"

ارزش و سرانجام شیعه

در تفسیر آیه شریفه (إِنَّ الَّذینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ اُولئِكَ هُمْ خَیْرُ الْبَرِیَّةِ)، [50] ابن حجر هیثمى ( 973ق) در "الصواعق المُحرقة" - كه آن را در ردّ شیعه نوشته است - روایاتى را از طریق ابن عبّاس و [51] دیگران نقل كرده كه پیامبرصلى‏اللَّه علیه و آله فرمودند: خَیْرُ البَرِیَّةِ، على‏بن ابى طالب و شیعیان اوست.

عقیده امامیه در امر امامت

عقیده شیعیان اثنى عشرى این است كه امامت از اصول اعتقادى است نه از فروع؛ و تعیین امام با خداوند است نه با انتخاب مردم، و نیز عقیده دارند كه بعد از رسول خداصلى‏اللَّه علیه و آله دوازده نفر به نصّ پیامبر گرامى به عنوان امام معصوم معرفى شده‏اند. اولین امام شیعه على‏ابى طالب (امیرالمؤمنین‏علیه‏السلام) و بعد از او امام حسن‏علیه‏السلام و بعد از او امام حسین‏علیه‏السلام و بعد از او نه نفر از نسل آن حضرت امام مى‏باشند كه به ترتیب چنین نام برده مى‏شوند:

على‏بن الحسین، محمدبن على، جعفربن محمد، موسى‏جعفر، على‏بن موسى، محمدبن على، على‏بن محمد، حسن‏بن على، و محمدبن حسن‏علیهم‏السلام.

دلیل این عقیده، روایات متواتره و ادله قطعیه عقلى و نقلى است. از جمله این دلائل حدیث "الائمة بعدى اثنى عشر" است كه جز با مذهب اثنى عشرى قابل انطباق نیست، زیرا خلفاى راشدین چهار نفرند و خلفاى بنى‏امیه چهارده و بنى‏عباس سى و هفت نفرند، گذشته از اینكه اكثر آنها فاسق و فاجر و ننگ تاریخ اسلام هستند و به هیچ وجه نمى‏توان آنان را جزء آمار به حساب آورد. این حدیث در موارد عدیده از پیامبر صادر شده و علماى فریقین آن را نقل كرده‏اند.

در كتاب غایة المرام سید هاشم بحرانى روایاتى كه بیانگر دوازده امام مى‏باشد -چه به عنوان امام و چه به عنوان خلیفه، حجت و وصى، اعم از بیان اجمالى و تفصیلى، از شیعه و سنى- بیش از ( 1300) حدیث است.

روایاتى كه نام دوازده امام به تفصیل در آنها آمده، طبق تتبع مرجع بزرگوار حضرت آیة اللَّه صافى در كتاب قیّم منتخب الاثر، حدود پنجاه حدیث است.

ابراهیم‏بن محمد جوینى شافعى در كتاب فرائد السمطین، حدود ده روایت كه بیانگر نام‏هاى ائمه اثنى عشر است نقل كرده كه یكى از آنها حدیث "نعثل یهودى" است، او از پیامبر اسامى اوصیایش را خواست، پیامبر فرمود:

وصى و خلیفه بعد از من "على‏بن ابى طالب" است و بعد از او به ترتیب "حسن‏بن على" و "حسین‏بن على" و "على‏بن الحسین" و "محمدبن على" و "جعفربن محمد" و "موسى‏بن جعفر" و "على‏موسى" و "محمدبن على" و "على‏بن محمد" و "حسن‏بن على" و "حجةبن الحسن ابوالقاسم محمدبن حسن عسكرى" است.

سپس فرمود: خلیفه دوازدهم، از انظار غایب مى‏شود و بر امت من روزى خواهد آمد كه "لایبقى من الاسلام الاّ اسمه و من القرآن الاّ رسمه؛ از اسلام جز نام و نشانى و از قرآن جز نوشته آن باقى نماند". در این هنگام خداوند دستور ظهور به امام عصر مى‏دهد "فیظهر الاسلام و یجدّد الدین ثم قال‏صلى‏اللَّه علیه و آله: طوبى لمن احبّهم و الویل لمن ابغضهم و طوبى لمن تمسك بهم؛ پس اسلام آشكار مى‏شود و دین تجدید مى‏گردد، سپس مى‏فرماید: خوشا به حال كسى كه آنان را دوست بدارد؛ و واى بر كسى كه آنان را دشمن بدارد. و خوشا به حال كسى كه به -ریسمان امامت و ولایت- آنان چنگ بزند".

[52] و هو الامام المنتظر

عقیده شیعه 123




::
نویسنده : عین میم
تاریخ : پنجشنبه 10 مرداد 1392